كاهش انگيزه دانشجويان پرستاري: يك مطالعه كيفي

كاهش انگيزه دانشجويان پرستاري: يك مطالعه كيفي

مقدمه: انگيزه به عنوان يكي از مهم‌ترين عوامل جهت‌دهنده فعاليت‌هاي انسان شناخته شده است. فقدان يا كاهش انگيزه بر تمامي عملكردهاي فرد اثر گذاشته و سبب تاثيرات منفي زيادي مي‌شود. با توجه به اهميت انگيزه در دانشجويان پرستاري، اين مطالعه با هدف تبيين درك دانشجويان پرستاري از كاهش انگيزه انجام شد. روش: اين مطالعه با رويكرد كيفي و روش تحليل محتوا انجام شده است. در اين مطالعه 12 دانشجوي پرستاري دانشگاه علوم پزشكي فسا بر اساس نمونه‌گيري مبتني بر هدف انتخاب و در سه مصاحبه گروهي متمركز مشاركت نمودند. پس از جمع‌آوري اطلاعات، كليه مصاحبه‌هاي ضبط شده بر روي كاغذ پياده و مرور گرديدند و تم‌ها يا درون مايه‌ها استخراج گرديدند. سپس فهرستي از اين تم‌ها تهيه گرديد و شباهت‌ها در معنا و مفهوم آن‌ها مرور شدند. بر اساس محوريت، تم‌ها در يك زير طبقه قرار گرفتند و سپس با مرور مجدد زير طبقه‌ها، زير واحدهاي مربوط به هم در يك طبقه قرار گرفتند. يافته‌ها: با استفاده از تجزيه و تحليل دست نوشته‌ها تعداد قابل توجهي درون مايه اوليه و شش درون مايه اصلي كه هر يك داراي چند درون مايه فرعي داشتند، استخراج شد. درون مايه‌هاي اصلي به دست آمده در مورد كاهش انگيزه دانشجويان پرستاري شامل فرهنگي - اجتماعي، آموزشي، مديريتي، پژوهشي، ارتباطي و زمينه‌اي بود. نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه مشكلات ارتباطي با دانشجويان از عوامل بسيار مهم در كاهش انگيزه و علاقه آن‌ها به رشته پرستاري است. با توجه به نتايج به دست آمده، توصيه مي‌شود سياست‌گذاران سيستم بهداشتي و درماني، اساتيد و مديران پرستاري به منظور افزايش انگيزه دانشجويان از موارد فوق در برنامه‌ريزي‌هاي خود استفاده نمايند. كليد واژه‌ها: انگيزه، دانشجوي پرستاري، مطالعه كيفي، فسا