تحليلي جغرافيايي بر جريانات متقابل روستايي_ شهري - مطالعه ي موردي:مرودشت و روستاهاي پيراموني

چكيده ناحيه به منزله ي يك سيستم جغرافيايي كه متشكل از شهرها و روستاهاي پيرامون آن هاست، ضمن داشتن جريانات اقتصادي– اجتماعي و سياسي- مذهبي با نواحي سكونتگاهي بالادست، عناصر و قسمت هاي مختلف آن ناحيه به شكلي نظاموار داراي بده بستان، ارتباط و پيوندهاي متقابل با يكديگر مي باشند. اين گونه جريانات شهري– روستايي با تكيه بر نقش و كاركرد شهرها و روستاهاي درون هر ناحيه موجبات تحول و تاثيرگذاري بر كليه ابعاد فضايي سكونتگاهها را فراهم نموده است. اين پژوهش بر آن است كه به روش توصيفي– تحليلي ارتباطات متقابل بين شهر مرودشت و روستاهاي پيرامون آن را مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار دهد. روستاهاي كِناره، فتح آباد و مجدآباد از بخش مركزي ناحيه؛ به عنوان نمونه موردي تحقيق برگزيده شده اند. روش جمع آوري اطلاعات مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و ميداني از جمله تكميل پرسشنامه ، مشاهده، مصاحبه با اهالي روستاها و از جمله نظاير اين هاست. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه: مرودشت به عنوان يك شهر مياني و قطبي بزرگ به لحاظ تجمع امكانات، سرمايه و نيروي انساني در منطقه ضمن تسلط و برتري نسبي بر ناحيه داراي ارتباطي دو سويه با نقاط روستايي پيرامون خود مي باشد. بعبارت ديگر مرودشت با ارايه خدمات و تسهيلات معيشتي- رفاهي مورد نياز روستاهاي حوزه نفوذ خود و نيز خريد محصولات توليدي روستاييان؛ ضمن فراهم نمودن شرايط رشد و پويايي روستاها موجب ايجاد تغييرات كالبدي- فضايي در آنها را سبب شده است. از سوي ديگر ساكنين روستاهاي مورد مطالعه نيز با برقراري جريانات اقتصادي و اجتماعي- فرهنگي، بده-بستان هاي تجاري و سرمايه گذاري در بخش هاي توليدي، بازار و مسكن شهري زمينه هاي پويايي اقتصاد و رشد شهر مرودشت و نيز تغيير و توسعه در روستاي خود را ضمن «وابستگي به شهر» به طور نسبي فراهم نموده اند.