مباني كلامي فقه سياسي شيعه

فقه سياسي شيعه مانند هر دانش اسلامي ديگر مبتني بر مباني نظري خاصي است كه توجيه كننده گزاره‏ها و اعتبار دهنده استدلال‏ها و مبين شيوه‏هاي استنباط و نظريه‏پردازي آن به شمار مي‏آيد. در مقاله حاضر، با اعتقاد به ضرورت ارتقاي معرفت‏شناختي فقه سياسي از دانش احكام مربوط به زندگي سياسي به دانش سياسي اسلامي و به توضيح مباني كلامي فقه سياسي شيعه پرداخته شده است. نويسنده پس از ايضاح مفهومي كلام و فقه سياسي و تبيين رابطه اين دو، به تبيين »اصل ربوبيت الهي«، »اصل عصمت« و »اصل عدم تعارض عقل و وحي« به عنوان مهم‏ترين آموزه‏هاي كلامي شيعه و تاثير آن‏ها بر اثبات »حقانيت قرآن«، »حقانيت سنت و اجماع« و »حقانيت عقل« پرداخته است. او حجيّت استدلال‏هاي فقهي و نظريه‏پردازي‏هاي فقيهانه در حوزه سياست را بر اساس منابع چهارگانه كتاب، سنت، اجماع و عقل توضيح مي‏دهد