شيخ اشراق و جريان فلسفه اسلامي

شيخ اشراق و جريان فلسفه اسلامي

موقعيت تاريخي و خاستگاه حكمت اشراق با توجه به بارزترين وجه سده هفتم هجري يعني حملات غزالي به فيلسوفان و نقد رواج فلسفه در جهان اسلام، به خوبي قابل تبيين است. تلقي و دريافت سهروردي از انتقادات غزالي نسبت به فلسفه با نوع مواجهه و تقابل ابن رشد با غزالي تفاوت اساسي دارد. از نظر سهروردي، غزالي نه يك انديشمند مخالف با تعقل، بلكه منذري است كه شكاف و فاصله عقل و فلسفه را گوشزد مي‌كند. با وجود اين، سهروردي بر خلاف غزالي با رويكردي اصلاحي و با طرح حكمت ذوقي در كنار استدلال و حكمت بحثي و از طريق احياي حكمت به بازسازي بنيان فلسفه اسلامي و تداوم آن اقدام كرده است.

The historical situation and origin of illuminationist philosophy in view of the most striking feature of the seventh century ie. Ghazzaliʹs attacks on philosophy and the critique of philosophyʹs populairty in the Islamic world is well explained. The attitude and perception of Suhrawardi to ward Ghazzaliʹs criticisms against philosophy has a fundamental difference with the kind of Ibn Rushdʹs encounter and opposition toward Ghazzali. According to Suhrawardi, Ghazzali is not an thinker who is against intellect, but is a thinker who points out gulf between reason and Philosophy. However, Suhrawardi unlike Ghazzlai with a reformist approach and by designing an illuminative philosophy alongside argumentation and discursive wisdom and through revival of wisdom has attempted to reconstruct the foundation of Islamic Philosophy and its continuation