مديريت رسانه در عصر جهاني شدن

مديريت رسانه در عصر جهاني شدن

اين پژوهش با هدف تحليل و تبيين رابطه بين عوامل محيطي در شكل‌دهي به مديريت رسانه و همچنين تبيين رابطه بين مالكيت و مديريت رسانه صورت گرفته است. بر اين اساس، نظام‌هاي سه‌گانه مديريت راديو‌ـ تلويزيون (تجاري، عمومي و دولتي) به روش مقايسه تطبيقي تحليل شدند و شباهت‌ها و تفاوت‌هاي آنها مورد بررسي قرار گرفت. در مقايسه تطبيقي، سازمان رسانه‌اي به مثابه يك سيستم باز در نظر گرفته مي‌شود كه در تعامل با محيط قرار دارد، بنابراين، دو سيستم شامل سيستم مديريت، با چهار زير سيستم؛ مالكيت و نظارت، فلسفه مديريت، راهبرد توليد و راهبرد پخش و سيستم محيط نيز با چهار زيرسيستم؛ تامين منابع مالي، مخاطبان، فناوري‌هاي ارتباطي و جهاني شدن مورد توجه قرار گرفتند. نتيجه كلي پژوهش اين است كه هر كدام از نظام‌هاي مديريت رسانه، از ساختارهاي محيطي خاصي تبعيت مي‌كنند و عوامل محيطي نقش مهمي در شكل‌دهي به مديريت رسانه دارند. مالكيت رسانه نيز مديريت رسانه را شكل مي‌دهد، در‌ حقيقت، ساختارهاي محيطي بين نقش مالكان و مديران رسانه همگرايي ايجاد مي‌كند و عملكرد آنها را به منظور دستيابي به الزامات ساختاري در مديريت رسانه در يك راستا قرار مي‌دهد.

The present study aims to shed lights on the relationship between natural elements shaping media management as well as the relationship between media ownership and management. Thus, triple systems of TV-radio management (commercial, public and governmental) were analyzed using a comparative method. In the comparison, media organization is considered as an open system which interacts with the environment, hence, two systems including management system with four sub-systems, i.e. ownership and supervision, management philosophy, production strategy and broadcasting strategy, and environment system with four sub-systems including, supplying financial resources, audiences, communicative technologies and globalization were addressed. The findings of the research indicate that any media management system assumes certain environmental structures and natural factors play a key role in shaping media management. Media ownership, in turn, will shape media management. In fact, environmental structures bring about the convergence of media owners and managers’ roles and put their performance on the same track to reach structural requirements in media management.