تاثير ساختار اجتماعي آموزش بر عملكرد دانشجويان

اين مقاله بر اساس پژوهشي در بين دانشجويان رشته‌هاي علوم‌اجتماعي در پنج دانشگاه دولتي مستقر در تهران تدوين شده است. هدف مقاله ارزيابي ساختار اجتماعي آموزش از طريق سنجش مناسبات دانشجويان با همديگر و با اساتيد خود در زمينه‌هاي اجتماعي و آموزشي مي‌باشد.چهارچوب نظري اين پژوهش برآمده از آراي نظريه‌پردازان جامعه‌شناسي علم و پژوهشگران مطالعات آموزش عالي مي‌باشد و بر اساس آن ساختار اجتماعي آموزش در ايجاد انگيزش و نيز ارتقاي اثر بخشي ، ياد گيري و موفقيت تحصيلي دانشجويان تاثيرگذار است.اين تحقيق با روش پيمايشي و با كاربرد ابزار پرسشنامه انجام شده و داده ها با استفاده از روش هاي آماري توصيفي و استنباطي و توسط نرم افزار spss تجزيه و تحليل شده اند.يافته‌هاي اين پژوهش برخي از فرضيات تدوين شده را اثبات مي‌كند. بر اساس اين يافته‌ها دانشجويان با يكپارچگي اجتماعي و يادگيري تعاملي بيشتر از پيشرفت تحصيلي و خود اثربخشي بالاتري برخوردارند.