بررسي رابطه بين كيفيت خودارزيابي شناختي اعضاي هييت علمي و كيفيت ارزشيابي از دانشجويان در دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان

پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين كيفيت خودارزيابي شناختي اعضاي هييت علمي و كيفيت ارزشيابي از دانشجويان در دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان در سال تحصيلي 88-1387 پرداخته است. اين پژوهش از نوع توصيفي ـ همبستگي بوده و جامعه آماري آن كليه اعضاي هييت علمي تمام‌وقت دانشگاه‌هاي صنعتي، اصفهان، علوم پزشكي، و هنر هستند. با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبتي، بين 82 نفر به عنوان حجم نمونه، پرسشنامه خودگزارشيِ آگاهي فراشناختي چراو و دينينسون (1994) پخش شد. همچنين 820 نفر از دانشجويان نسبت به تكميل پرسشنامه ارزيابي عملكرد تدريس اعضاي هييت علمي منتخب اقدام كردند. نتايج حاكي از همبستگي معنادار بين كيفيت خودارزيابي شناختي اعضاي هييت علمي و كيفيت ارزشيابي آنها از دانشجويان است (01/0p < ). نتايج همچنين نشان داد كه تفاوت معناداري در بين دانشگاه‌هاي دولتي شهر اصفهان از نظر ميزان برخورداري اعضاي هييت علمي از خودارزيابي شناختي و كيفيت ارزشيابي از دانشجويان وجود دارد (01/0p < ). نتايج تجزيه و تحليل رگرسيون نيز نشان داد خودارزيابي شناختي اعضاي هييت علمي مي‌تواند 013/0 واريانس كيفيت ارزشيابي از دانشجويان را تبيين كند(01/0p < ).