بررسي تبيين‌هاي انقلاب اسلامي با تاكيد بر نظريه‌هاي جامعه توده‌وار و رهبري كاريزمايي

هدف اصلي اين پژوهش بررسي و توصيف تبيين‌هاي صورت گرفته از انقلاب اسلامي ايران با استفاده از نظريه‌هاي جامعه توده‌وار و رهبري كاريزمايي مي‌باشد. چهارچوب نظري تحقيق متكي بر نظريات انديشمنداني مانند وبر، دوركيم، هانا آرنت و ويليام كورنهاوزر مي‌باشد. اين نوشتار سعي در پيوند ميان اين تيوري‌ها و ارايه تبيين‌هاي موجود در مورد انقلاب اسلامي از پرتو اين دو نظريه دارد. تبيين‌هاي صورت گرفته توسط افسانه نجم آبادي در مقاله بازگشت به اسلام: از مدرنيسم تا نظم اخلاقي، حميد عنايت در مقاله انقلاب ايران، مذهب در قالب ايديولوژي سياسي، حسين بشيريه در كتاب ديباچه‌اي بر جامعه شناسي سياسي ايران، حسين حسيني در كتاب رهبري و انقلاب و علي محمد حاضري در مقاله ارزيابي نظريه كاريزما در تطبيق با واقعيت انقلاب اسلامي ايران، مورد بررسي قرار گرفت و درنتيجه گر چه در اكثر اين تبيين‌ها به هر دو وجه يعني جامعه توده‌وار و رهبري كاريزمايي اشاره شده است اما هر كدام از نظريه پردازان نقش يكي از دو عامل را پررنگ‌تر نشان داده و عامل ديگر را فرعي دانسته‌اند.