بررسي و مقايسه عوامل تعيين‌كننده نوآوري در گروه‌هاي D8 و G7

نوآوري، امكان افزايش سود و سهم بازاري بنگاه‌ها را فراهم آورده و سبب رشد اقتصادي بالاتر مي‌گردد. با توجه به اينكه نوآوري عنصر كليدي رشد اقتصادي است؛ تحقيق حاضر به تجزيه و تحليل و مقايسه عوامل تعيين‌كننده نوآوري كشورهاي D8 و G7 طي دوره 2005-1990 ميلادي پرداخته است. انباشت مخارج تحقيق و توسعه به عنوان نهاده و تعداد ثبت اختراعات به ‌عنوان ستاده نوآوري در نظر گرفته شده است و عوامل موثر بر نوآوري شامل سرمايه انساني، حمايت از حقوق مالكيت معنوي، فناوري اطلاعات و ارتباطات است. بر اساس تجزيه و تحليل انجام شده، موقعيت ايران در مقايسه با ساير كشورهاي گروه D8 چشمگير نمي‌باشد و شكاف عميقي در تمام شاخص‌ها، بين ايران و كشورهاي گروه D8 با كشورهاي توسعه‌يافته عضو G7 وجود دارد. ايران در گروه D8، از نظر شاخص سرمايه انساني پس از مصر، مالزي و تركيه؛ از نظر حمايت از حقوق مالكيت معنوي پس از مالزي، تركيه و نيجريه؛ و از نظر فناوري اطلاعات و ارتباطات پس از مالزي و تركيه قرار دارد. به علاوه، تعداد ثبت اختراعات به ‌عنوان ستاده نوآوري و انباشت مخارج تحقيق و توسعه بعنوان نهاده نوآوري در ايران نيز بسيار اندك مي‌باشد.