بررسي تاثير تزريق اسيد هيالورونيك در مفصل هيپ در پيشگيري از عارضه استيوكندرونكروز در سگ

بررسي تاثير تزريق اسيد هيالورونيك در مفصل هيپ در پيشگيري از عارضه استيوكندرونكروز در سگ

مقدمه: شكستگي گردن فمور شايع است و در بسياري از موارد پس از آن استيونكروز بروز مي‌كند. اخيراً گزارش‌هايي از بكارگيري موفقيت‌آميز اسيد هيالورونيك بر پيشگيري از تخريب غضروف و احتمال تاثير آن بر پيشگيري از استيوكندرونكروز ارايه شده است. هدف: تعيين تاثير تزريق داخل مفصلي اسيد هيالورونيك بر پيشگيري از استيوكندرونكروز به دنبال استيوتومي گردن فمور. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق تجربي 20 قلاده سگ پس از استيوتومي گردن فمور و فيكساسيون با پين بررسي شدند. سگ‌ها به‌طور تصادفي به دو گروه مورد (اسيد هيالورونيك) و شاهد (نرمال سالين) تقسيم شدند. 10 سي‌سي ماده مورد نظر در دو دوز با فاصله يك هفته به داخل مفصل هيپ تزريق شد. پس از 8 هفته سگ ها كشته شده و بروز استيوكندرونكروز ابتدا با MRI و سپس از نظر آسيب‌شناسي بررسي شد. در نهايت داده‌ها با آزمون دقيق فيشر و t مورد قضاوت آماري قرار گرفتند. در اين مطالعه 05/0 > p به عنوان سطح معني‌داري در نظر گرفته شد. نتايج: در هر گروه يك مورد پيش از پايان مراحل تحقيق تلف شدند. بروز استيوكندرونكروز در گروه شاهد 5 نمونه و در گروه مورد 2 نمونه بود (15/0 > p) كه گرچه تفاوت معني‌دار نبود اما شانس استيوكندرونكروز با تزريق اسيد هيالورونيك 2/2 برابر كاهش داشت. ميزان ارزش اخباري مثبتMRI 3/33 درصد و ارزش اخباري منفي MRI در تشخيص استيوكندرونكروز 3/58 درصد بود. نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تزريق اسيد هيالورونيك در پيشگيري از استيوكندرونكروز بعد از استيوتومي گردن فمور موثر باشد.