جرايم سازمان‏يافته و همكاري‏هاي جنايي

هدف نگارنده در اين مقاله اين است كه همكاري‌ در سازمان‌هاي جنايي چگونه است، آنها اعضاي خود را چگونه شناسايي مي‏كنند، چه قوانيني بر آنها حاكم است،چه عواملي باعث رويكرد مجرمان به اين جرايم مي‏شود، علل عدم موفقيت پليس در برخورد با سازمان‏هاي جنايي چيست؟ و قدرت‌هاي سازمان‌‌هاي تبهكاري ناشي از چيست و... پاسخ به اين سوالات مستلزم شناخت از سازمان جنايي است. زيرا سازمان‏هاي جنايي جرم را به عنوان يك شيوه زندگي دنبال مي‏كنند و گاهي مواقع خود را جداي از جامعه مي‏پندارند و نسبت به هم و نسبت به گروه از صميميت خاصي برخوردارند. آنها بسياري از اعمال مجرمانه خود را در ارتباط با كشورهاي ديگر انجام مي‌دهند و بدون همكاري موثر ديگركشورها مبارزه با گروه‏هاي جنايي تقربياً غيرممكن خواهد بود. اما متاسفانه كشورهاي مختلف از سيستم قضايي و قانوني متفاوتي در مبارزه با جرايم سازمان يافته برخوردارند. بنابراين، گروه‏هاي جرايم سازمان‏يافته از اين گونه راههاي گريز بهره مي‏جويند تا از تحقيقات و بازجويي و يا دردسرهاي قانوني هنگام ارتكاب جرايم فرامليتي فرار كنند.