امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران در چشم انداز 1404

مقاله حاضر به دنبال ارايه‏ي رويكردي جديد در تبيين مفهوم، مرجع، ابعاد و شاخص‏هاي امنيت داخلي جمهوري اسلامي ايران و همچنين راه‏كارهاي تامين و توسعه امنيت در جامعه است. در اين راستا و به منظور پرهيز از روش‏هاي رايج و سنتي در امنيت پژوهي، در پي احصاي ابعاد و شاخص‏هايي نو براي مطالعه ويژگي‏ها و عناصر دخيل در امنيت داخلي مي‏باشد. تا به اين وسيله بتواند راه‏كارهاي مناسبي براي توليد، سنجش و صيانت از امنيت داخلي به مديران عالي نظام جمهوري اسلامي ايران و دست‏اندركاران حوزه داخلي معرفي نمايد. روش اين تحقيق موردي و زمينه‏اي است و براي وصول به اهداف مورد نظر علاوه بر استفاده از روش اسنادي و به كارگيري روش پرسشنامه، از فنون تحقيق كيفي بهره‏گيري شده است. محقق با در پيش گرفتن سلسله مصاحبه‏هاي عميق با نخبگان امنيتي كشور موفق به توليد ادبيات نسبتاً جديدي در اين حوزه از مطالعات امنيتي شده است كه در نوع خود منحصر به فرد مي‏باشد. با انجام فرايند مذكور ابعاد امنيت داخلي با 71 شاخص به تفكيك 13 شاخص در بُعد ذهني، 16 شاخص در بُعد انساني، 8 شاخص در بُعد نهادي و 34 شاخص در بُعد قانوني به جامعه علمي كشور ارايه گرديد. مديران عالي نظام جمهوري اسلامي ايران با بهره‏گيري از تفكر راهبردي مي‏توانند مهم‏ترين راه كارهاي سنجش و تامين امنيت داخلي را در قالب رويكردهاي متمركز، نيمه متمركز و غيرمتمركز پيش بيني و مورد بهره برداري قرار دهند. بديهي است در اين صورت بسترهاي تحقق اهداف چشم انداز 1404 نظام اسلامي در حوزه امنيت كه دست يازي به جامعه‏اي امن، مستقل و مقتدر است، عملياتي خواهد شد.