ارائه يك سياست وارانتي تعمير-تعويض در حالت دو بعدي

در اين مقاله به منظور به حداقل رساندن متوسط هزينه هاي وارانتي يك قطعه ، روشي توسعه يافته ارائه مي شود . در اين روش جهت تعمير يا تعويض قطعاتي كه با شكست مواجه مي شوند ، تصميم گيري شده است. عملكرد اين قطعات از چندين مرحله تشكيل شده و ممكن است در هر مرحله با شكست مواجه شوند . زوو ، ليو و مورتي ( 2000) ، در حالتي كه قطعات اراي سرويس وارانتي يك بعدي ( بعد زمان ) و غير قابل تجديد بودند ، جهت به حداقل رساندن هزينه هاي وارنتي روشي ارائه دادند . روش بكارگرفته شده براي تصميم گيري جهت تعمير و يا تعويض قطعه به دو پارامتر بستگي ارد . يكي از دو پارامتر ميزان افت عملكرد قطعه در لحظه شكست و ديگري مقدار كاركرد باقيمانده از پريود وارانتي ميباشد . تعيين مقدار بهينه اين دو پارامتر جهت به حداقل رساندن متوسط هزينه هاي وارانتي ، به دو روش تحليلي و شبيه سازي انجام مي شود . سپس بااستفاده از الگوريتم پيشنهادي ، روشي تقريبي براي اجراي سياست وارانتي ، ارائه مي شود .