آسيب‌شناسي زمينه‌هاي علمي در تمدن اسلامي از ديدگاه سيد حسين نصر

آسيب‌شناسي زمينه‌هاي علمي در تمدن اسلامي از ديدگاه سيد حسين نصر

به گفته نصر، هر تمدني براي دست‌يابي به بالندگي، بايد از كاستي‌ها و دارايي‌هايش آگاه باشد. اسلام نيز در جايگاه دين و تمدن، با اين روي‌كرد به آسيب‌هايي در همه زمينه‌ها مانند زمينه‌هاي علمي، دچار مي‌شود. ماهيت فراگير اين دين و تمدن و اندازه التزام مسلمانان به اصول ماندگارش، آن ‌را آسيب‌پذير مي‌كند. از سويي، هجوم علم و فن‌آوري غربي و القاي پي‌گير مطالعات غربيان درباره نابودي تمدن اسلامي و از سوي ديگر تغيير جهان‌بيني و بنيادهاي علوم از سنتي به جديد (Modern) بدون روي‌كرد انتقادي بدانها و هم‌زمان اجراي كوركورانه نظام آموزش غربي در كشورهاي اسلامي و بدبختانه سردرگمي و رفتار منفعلانه انديشه‌ورزان و نخبگان جهان اسلام درباره اسلام و تمدن اسلامي، تمدن اسلامي را در عرصه علم به آسيب‌هاي مهمي دچار كرده است.

In accordance to Hussein Nasrʹs account every civilization for reaching an evolution has to be fully aware of its shortages and assets. Islam with this approach having the status of religion and civilization would somehow face with the harms in all the dimensions suchlike scientific backgrounds. The comprehensive entity of the religion and civilization and the quantity of its followersʹ commitment in its perpetual principles would make it vulnerable and prone to harm. From one hand we witness incursion of western technologies and sciences and the persistent infusion of western studies on annihilation of Islamic civilization and from other hand a complete alteration of world view and the foundations of sciences from traditional to modern ones without any critical approach towards form the great challenges of Islamic civilization. Moreover, a simultaneous blindly implementation of western education system in Islamic countries and a miserable perplexity and passive approach of Muslim intellectuals and elites in regard to Islam and Islamic civilization prompted that Islamic civilization should encounter variety of damages in the scientific field.