بررسي نگرش توحيدي عطّار و مشابهت‌هاي آن با نظريات نو افلاطوني

A Study of Attar’s Monotheistic views

عطّار درآثار ارزشمند خويش به مساله توحيد مي‌پردازد وآن را با زباني ساده بيان مي‌كند. شيخ در منطق الطّير به طور خاصّ در پنجمين مقام و با به‌كارگيري داستان و حكايت، توحيد را به عنوان يك مطلب ديني و عرفاني بيان مي‌كند... . نگرش عطّار به توحيد نگرشي زاهدانه است و كاملاً با نگرش ابن عربي و ديگران متفاوت است؛ امّا در اين نگرش زاهدانه شباهت‌هايي با نظريات نوافلاطونيان ديده مي‌شود، كه ذكر آن خالي از لطف نيست. اين پژوهش به بررسي نگرش عطّار به توحيد پرداخته و سعي دارد، نظريات مشابه افلاطونيان با ديدگاه عطّار را بيان كند.

In his invaluable works, Attar deals with monotheism and expresses it in simple language. In Manteq al-Tayr, particularly in the fifth position, by using stories and parables, he portrays monotheism as a religious status and mystic issue. Attar’s view of monotheism is an ascetic one, completely different from the views of Ibn Arabi and others, but there are some similarities between this ascetic view and neo-Platonic ideas. The present article studies Attar’s view of monotheism and presents Platonic ideas which are similar to Attar’s.