تاثير آموزش همتايان بر استدلال باليني دانشجويان پزشكي مقاطع كارآموزي و كارورزي در بخش اورولوژي بيمارستان شهيد بهشتي ياسوج

The Effect of Peer Assisted Learning on Clinical Reasoning in Students of Medicine in Clerkship and Internship Phases in Urology Ward of Yasuj Shahid Beheshti Hospital

چكيده زمينه و هدف: در يادگيري از طريق همتايان، هم‌زمان دانشجويان به عنوان معلم و فراگير عمل مي‌كنند. هدف اين مطالعه بررسي تاثير آموزش به كمك همتايان بر مهارت‌هاي استدلال باليني دانشجويان پزشكي مقاطع كارورزي و كارآموزي بود. روش‌بررسي: اين مطالعه كارآزمايي آموزشي در شش دوره متوالي بر روي دانشجويان كارآموز (42 نفر) و كارورز (24 نفر) كه بر اساس حروف الفبا در قالب گروه‌هاي 7 نفره و4 نفره هم‌زمان وارد بخش اورولوژي مي‌شدند، انجام شد. سه دوره اول به عنوان گروه شاهد و سه دوره دوم به عنوان گروه مورد در نظر گرفته شدند. بخشي از وظايف آموزشي اساتيد در گروه مورد به عهده كارورزان قرار گرفت و جنبه‌هاي مختلف توانايي استدلال باليني دانشجويان در مراحل پيش و پس از مداخله آموزشي مورد سنجش قرار گرفت. داده‌ها با آزمون آماري تي مستقل تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: نمرات كارآموزان گروه مورد در حيطه‌هاي؛ اقدامات تشخيصي، فرضيه‌سازي باليني و حل مسيله افزايش معني‌داري نسبت به نمرات گروه شاهد نشان داد(05/0p < )، در حالي كه نمرات كارورزان گروه مورد در اين حيطه‌ها افزايش معني‌داري نشان داد(05/0p > ). نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد، يادگيري به كمك همتايان بر افزايش مهارت استدلال باليني دانشجويان مقطع كارآموزي موثر است. ايفاي نقش دانشجو به عنوان معلم باعث تلفيق نگرش، مهارت و دانش در آموزش دهنده و آرامش در ياد گيرنده مي‌شود.