اثربخشي آموزش گروهي شناختي رفتاري مهارتهاي زندگي بر سازگاري افراد داراي نقص بينايي

The Effectiveness of Life Skills Cognitive Behavioral Group Training on Adjustment for University Students with Vision Loss

هدف: اين پژوهش با هدف اثربخشي آموزش گروهي شناختي رفتاري مهارتهاي زندگي بر سازگاري افراد داراي نقص بينايي انجام گرفت. روش: روش پژوهش آزمايشي بوده و از طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل استفاده شده است؛ بدين منظور از بين دانشجويان نابينا و كم‌بيناي شهر اصفهان در سال تحصيلي 89 به شيوه نمونه‌گيري تصادفي تعداد 21 نفر انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه سازگاري بل كه روايي و پايايي آن تاييد شده است، استفاده شد. داده‌هاي به‌دست آمده با استفاده از روش آماري تحليل كواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه تفاوت معناداري بين عملكرد دوگروه آزمايش و كنترل، در مرحله پس‌آزمون در نمره كل سازگاري 001/0P ? و خرده مقياسها وجود دارد. نتيجه‌گيري: بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارتهاي زندگي به شيوه گروهي شناختي- رفتاري بر سازگاري نابينايان تاثير مثبت و معنا‌داري دارد و از اين روش مي‌توان در آموزش و توان‌بخشي افراد نابينا با هدف بهبود سلامت رواني و افزايش سازگاري استفاده كرد.

Objective: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of cognitive behavioral group training of life skills on adjustment in people with vision loss in Isfahan. Method: The 21 participants of this experimental study were all university students with vision loss. Bell Adjustment Inventory was used to measure the adjustment of students. Result: After gathering and analyzing of the data with covariance statistical analysis, the following results were revealed a significant difference. Conclusion: This study shows that life skills cognitive behavioral group training could have a positive effect on adjustment in university students with vision loss.