اثربخشي آموزش حل مساله در تغيير راهبردهاي مقابله اي دانشجويان

چكيده هدف اين مطالعه، بررسي اثربخشي آموزش مهارت حل مساله ي گروهي در تغيير راهـبردهاي مـقابله اي دانشجويان بـود. بدين منظور 20 دانشجو بـه وسيله ي روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل (هريك به تعداد 10 نفر) تقسيم شدند. پيش از اجراي آموزش حل مساله براي دانشجويان گروه آزمايش، هر دو گروه به وسيله ي پرسشنامه ي راهبردهاي مقابله اي بيلينگز و موس، مورد سنجش قرار گرفتند كه از لحاظ نمرات كسب شده در اين ابزار، دو گروه با هم تفاوت معنادار نداشتند. سپس گروه آزمايش به مدت 7 جلسه تحت آموزش حل مساله قرار گـرفت. پس از اجراي آموزش براي گروه آزمايش، مـجدداً از دو گـروه خواسته شـد تا پرسشنامه ي فوق الذكـر را تكميل كنند. سپس تـفاوت ميانگين پيش آزمون-پس آزمون دو گروه به كمك روش تحليل كوواريانس مورد مقايسه و تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتيجه ي يافته ها حاكي از آن بود كه آموزش حل مساله باعث تغيير در راهبردهاي مقابله اي مي شود كه در برخي از آنها (حل مساله، جلب حمايت اجتماعي) تفاوت بين دو گروه آزمايش و گروه كنترل از لحاظ آماري معنادار مي باشد. همچنين در ساير راهبردهاي مقابله اي (مانند ارزيابي شناختي، مهار هيجاني، مهار جسماني) هر چند تغييرات باليني مشاهده شد، ولي از لحاظ آماري معنادار نبود. مبتني بر يافته ها مـي توان نتيجه گرفت كه آموزش مهارت حل مساله به طور كلي مي تواند به تغيير در راهبردهاي مقابله اي منجر گردد كه نتايج اين پژوهش در راستاي پژوهش هاي پيشين در اين زمينه مي باشد.