سنجش و ارزيابي ميزان اثر بخشي سيستم آموزش برسبك فكري براساس مدل ندهرمان

امروزه محققين بسياري به بررسي علل شكاف بين دانشگاه و صنعت پرداخته‌اند تا از اين طريق بتوانند عوامل تاثير‌گذار بر رشد و توسعه اقتصادي را بيابند.‌اين محققين در جوامع صنعتي به اين نتيجه رسيد‌ه‌اند كه عامل رشد و توسعه اقتصادي‌، كارآفريني مي‌باشد و به همين منظور كارآفريني جايگاه ويژه‌اي در چنين كشورهايي پيدا كرده است. اين مقاله به‌دنبال پاسخگويي به اين پرسش ها است، كه آيا تفاوتي ميان دانشجويان كارآفريني باتوجه به آموزش‌هايي كه ديده اند و دانشجويان رشته‌هاي ديگر مديريت وجود دارد يا خير‌؟ ميزان تمايلات فكري دانشجويان دو دانشگاه مذكور با توجه به چهار ربع مغزي ندهرمان از سيستم متعادل آموزشي برخوردار است؟ تا چه ميزان آموزش‌هاي كارآفريني در تعيين تمايل فكري آنان نقش ايفا مي‌كنند؟ و در نهايت ميزان بستر‌هاي ظرفيت‌هاي بالقوه كارآفريني در دو دانشگاه چگونه است؟ در اين پژوهش از نظريه چهار ربع مغزي ندهرمان براي پاسخ به پرسش‌ها استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق بر تاثير چشمگير آموزش در تعيين ترجيحات فكري و بسترهاي مناسب براي آموزش كار‌آفريني در دو دانشگاه دلالت داشت. همچنين ملاحظه شد، دانشجويان مديريت دانشگاه سمنان نسبت به دانشجويان مديريت كارآفريني دانشگاه تهران به صورت متعادل تري از هر دو نيمكره مغزشان بهره مي‌برند.