بررسي نگرش معلمان نسبت به كاربرد فناوري هاي آموزشي در فرآيند تدريس

در سال هاي اخير استفاده از فناوري هاي نوين آموزشي در فرآيند تدريس به شدت در حال گسترش است. پژوهش حاضر به بررسي نگرش معلمان نسبت به كاربرد فناوري هاي نوين آموزشي در فرآيند تدريس پرداخته است. جامعه آماري اين پژوهش كليه معلمان مقطع متوسطه شهر سبزوار مي باشد كه 330 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. اين تحقيق از نوع توصيفي – پيمايشي بوده و در آن براي جمع آوري اطلاعات از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شده است. نتايج تحقيق بيانگر آن بود كه، نگرش معلمان نسبت به كاربرد فناوري هاي نوين آموزشي در فرآيند تدريس مثبت بود. انجام آزمون خي دو، روي داده ها نشان دهنده عدم تفاوت معنادار آماري ميان متغيرهاي جنسيت و ميزان تحصيلات معلمان و نگرش آنها نسبت به كاربرد فناوري هاي نوين آموزشي در فرآيند تدريس و تفاوت معنادار آماري ميان متغيرهاي محل خدمت و سابقه تدريس و نگرش آنها نسبت به كاربرد فناوري هاي نوين آموزشي در فرآيند تدريس بوده است.