معاني و ساخت‌هاي دستوري حروف اضافه در زبان‌هاي پهلوي ساساني و پارسي ميانه ترفاني

حروف اضافه در زبان‌هاي پهلوي ساساني و پارسي ميانه ترفاني طيف نسبتاً گسترده اي از مفاهيم را در برمي‌گيرند و در پيوند با اجزاي گوناگون جمله، به تعيين نقش دستوري آنها نيز ياري مي‌دهند. معاني برخي از حروف اضافه گاه تا حدي با ديگر حروف انطباق دارند؛ با اين حال در بيشتر موارد ظرايف خاص خود را حفظ مي‌كنند. در اين مقاله مفاهيم و عملكردهاي دستوري حروف اضافه در كتيبه هاي پهلوي ساساني به همراه گزيده اي از متون پهلوي كتابي و پارسي ميانه ترفاني بررسي و فهرست نسبتاً جامعي از آنها ارايه گرديده است. موارد گوناگون همراه با نمونه‌هايي از متون نامبرده ارايه شده‌اند تا شواهد لازم در اختيار خواننده قرار گيرد.

Sassanian Pahlavi and Manichaean Middle Persian Pre/postpositions cover a relatively vast spectrum of meanings. By reference to the different components of the sentence, they act as determining factors for their grammatical roles. Despite the fact that some pre/postpositions partly overlap othersʹ in meanings, they mostly maintain the subtleties of their own specific significations. This article deals with the meanings and grammatical functions of pre/postpositions based on a survey of the Sassanian Pahlavi inscriptions and an anthology of the Book Pahlavi and Manichaean Middle Persian texts. Examples are presented to provide the reader with evidence.