بررسي تغييرات موقتي حسي لب پايين به دنبال استيوتومي‏ ساژيتال اسپليت دوطرفه

چكيده : جهت تصحيح ناهنجاري‏هاي فكي از جراحي‏هاي ارتوگناتيك استفاده مي‏شود. يكي از تكنيك‏هاي رايج در فك پايين استيوتومي‏ ساژيتال اسپليت دو طرفه مي‏باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اختلالات حسي لب پايين تا 6 ماه بعد از جراحي ياد شده و تاثير اين تغييرات حسي بر زندگي روزمره افراد و ميزان رضايت مندي آنها از نتيجه عمل جراحي بود. در اين مطالعه 22 بيمار (44 سمت) با ميانگين سني 4/21 سال مورد استيوتومي‏ساژيتال قرار گرفتند. جهت معاينه عيني قبل از عمل جراحي و نيز 3 و 6 ماه بعد از عمل، تست تمايز دو نقطه‏اي انجام گرفت. جهت معاينه ذهني بيماران پرسشنامه‏هايي را در پيگيري‏هاي 3 و 6 ماهه تكميل كردند. داده‏ها به وسيله توزيع فراواني و آزمون هاي Mc Nemar، آزمون Wilcoxon ، t-test ، Paired Samples t-test آناليز شدند. در پيگيري سه ماه بعد از عمل جراحي 6/63% از موارد و در پيگيري شش ماه بعد از عمل، 1/43% از موارد، داراي تغييرات حسي بودند. آزمون Wilcoxon تفاوت معني‏داري را در تغيير وسعت بي حسي بين پيگيري سه ماهه و شش ماهه نشان داد (007/0=P) كه نشانگر بهبودي نواحي داراي تغيير حسي بود. ميانگين تست تمايز دو نقطه‏اي قبل از عمل، سه و شش ماه بعد از عمل به ترتيب 81/3، 9/6 و2/5 ميلي‏متر بود. در پيگيري شش ماهه، تفاوت ميانگين بين سمت راست و چپ mm04/1 و از لحاظ آماري معني‏دار بود (027/0=P). عليرغم وجود تغييرات حسي در لب، تمامي‏ بيماران از نتيجه عمل خود رضايت داشتند. با گذشت زمان از عمل جراحي (از 3 ماه تا 6 ماه) درصد موارد داراي نقايص حسي كاهش يافت كه علت آن بهبود خودبخودي عصب مي‏باشد. نتايج نشان داد اختلالات حسي و مشكلات ايجاد شده به علت آنها، عامل تعيين كننده مهمي‏در رضايت مندي بيمار نيست.