پيشرانه تفنگي با ضريب دمايي پايين

Gun Propellant with Low Temperature Coefficient

يكي از مهم ترين اهداف تحقيق در زمينه پيشرانه‌هاي تفنگي، افزايش انرژي جنبشي دهانه و افزايش عملكرد سيستم ( افزايش برد و احتمال اصابت بيشتر به هدف) مي‌باشد. تحقيقات نشان مي‌دهد، پيشرانه‌ها به عنوان يك ماده جامد با قابليت اشتعال مناسب، در شرايط محيطي مختلف به كار برده مي شوند، بنابراين در هنگام شليك در سلاح، پيشرانه‌ها در گستره دمايي oC40- تا oC50+ قرار مي‌گيرند. مهم ترين نتيجه اين شرايط محيطي مختلف، كاهش دقت تيراندازي است كه به علت تخريب مواد ايجاد مي‌شود. به عنوان مثال، در پيشرانه‌هاي متداول (پيشرانه تك پايه، دوپايه و سه پايه)، پارامترهاي بالستيكي (فشار محفظه و سرعت دهانه) از تغييرات دمايي بسيار تاثيرپذير است، به طوري كه در اين پيشرانه‌ها، با تغيير دما در يك گستره معين، فشار محفظه و سرعت دهانه به شدت تغيير مي‌كند. بنابراين با حذف يا كاهش ضريب دمايي پيشرانه، عملكرد در سيستم هاي پيشرانش به طور قابل توجهي افزايش مي‌يابد. در پيشرانه جديد موسوم به“پيشرانه با ضريب دمايي پايين“ (LTC) با تغيير در فرمولاسيون، ضريب دمايي پيشرانه كاهش مي‌يابد. در اين مقاله ضمن معرفي اين پيشرانه جديد و بررسي عوامل تعديل كننده ضريب دمايي، پارا‌مترهاي بالستيكي،عملكردي، و ايمني اين پيشرانه جديد، با پيشرانه‌هاي متداول مورد مقايسه قرار مي‌گيرد.