انسجام مضموني آيات و سوره هاي قرآن؛ رهيافتي براي فهم بهتر قرآن

از رهيافت هاي مهم در برخي تفاسير متقدم و متاخر، انسجام مضموني قرآن است. اين مقاله ضمن معرفي معيارهاي انسجام مضموني، اين نكته را بررسي مي كندكه هريك از آنها تا چه ميزان و با چه اسلوبي، پيوستگي محتوايي قرآن را تحليل مي كنند. گرچه برخي نظريه هاي وحدت مضموني از نوعي ابهام و ناهماهنگي رنج مي برند و دچار پيش داوري و در مظان تفسير به راي اند؛ اما اين رهيافت با دفاع از معناداري ترتيب فعلي قرآن، توقيفي بودن آيات سوره ها، تاكيد به روش تفسير قرآن به قرآن و نيز به كارگيري بجا و باقاعده معيارهاي انسجام مضموني، گوياي امكان توسعه و سازگاري دروني معاني قرآن و وحدت مضموني آن است، ازاين رو مي تواند رهيافتي براي فهم بهتر قرآن و ناظر به غرض تفسير به كار گرفته شود.