مصاحبت و مجالست (جايگاه، اهميت و ضرورت آن در عرفان اسلامي)

يكي از مهم‌ترين عوامل نيل به سعادت و كمال انساني كه مورد عنايت همه اديان الهي و اهتمام نيكان عالم از انبيا (عليهم‌السلام) و اوليا و عارفان و فرزانگان بوده است، مجالست و مصاحبت با نيكان است، كه در سرنوشت انسان تاثير بسيار دارد و بنا به گفته بزرگان صوفيه، هر كه هر چه يافت، از صحبت با دانا يافت. متاسفانه غالب جوامع بشري در عصر حاضر كه با بحران‌هاي متعدد اخلاقي مواجه‌اند از توجه جدي به اين امر مهم غافلند و اين در حالي است كه آيات قرآني و احاديث شريفه، مصاحبت با نيكان را سخت مورد توجه قرار داده و در متون عرفاني نيز انعكاسي وسيع يافته است. در اين نوشتار تحليلي تلاش شده است كه جايگاه و اهميت مصاحبت و مجالست در متون ديني و عرفان اسلامي مورد ارزيابي و بررسي قرار گيرد.