بررسي عوامل موثر بر بزه ديدگي زنان شهر تهران

A Study On Factors Affecting Victimization of Woman Living in Tehran

امروزه تحولات نوين در حوزه مطالعات جرم شناسي سبب شده است كه توجه محققين علوم اجتماعي و جرم شناسي به آن سوي عمل مجرمانه، يعني قربانيان جرايم معطوف شود. بر اساس رويكردهاي قرباني محور، شرايط حاكم بر تكوين جرم و وقوع بزه ديدگي مورد بررسي و كنكاش قرار مي‌‌گيرد تا بتوان جهت پيشگيري از جرم و كاهش تبعات آن گام برداشت. مقاله حاضر كه مبتني بر پژوهشي كيفي است، با استفاده از روش تحقيق كيفي و انجام مصاحبه‌هاي عميق با 65 زن 19 تا 60 ساله تهراني، علل بزه ديدگي زنان را بر اساس روايت خود آنان مورد بررسي و تجزيه تحليل قرار دهد. يافته‌هاي اين تحقيق حاكي از آن است كه زنان مصاحبه شونده عواملي نظير: بي‌احتياطي زنان، نوع فعاليت‌هاي روزمره، نوع رفتار و پوشش، خشونت درحوزه خصوصي و عمومي، نابساماني خانوادگي و ضعف در جامعه پذيري‌، ناكارآمدي يا نبود قوانين حمايتي و اجتماعي، عدم آموزش روش‌هاي دفاع از خود، درهم ريختگي فضاي شهري، وجود مكان‌هاي جرم خيز و مخفي نظير زيرگذرها و معابر تاريك، وجود نابساماني‌هاي اجتماعي و اقتصادي نظير بيكاري و فقر را در كنار ويژگي‌هاي فيزيولوژيك و زيستي، از جمله مهم‌ترين دلايل بزه ديدگي مي‌دانند.