دو تحليل تازه از ساختمان صفات در زبان فارسي با توجه به:1. پسران وزير ناقص‏عقل (اسم مركب + صفت)2. تاي تانيث

اگرچه تاثير زبان عربي بر زبان فارسي زياد بوده است ولي بايد دانست كه اين تاثيرات بيشتر در حوزه ورود لغات بوده و به ندرت در حوزه نحو يا دستور اين‌گونه تاثيرپذيري رخ داده است. سال‌هاست كه دو نمونه از اين تاثيرپذيري‌هاي نحوي بر دستورنويسان بديهي فرض شده است: يكي ساختمان «مضاف + صفت + مضاف اليه»، در عباراتي چون «پسران وزير ناقص‌عقل» و ديگري استفاده فراوان از تاي تانيث در انتهاي برخي صفات مانند «كارهاي لازمه». اين پژوهش در پي آن است كه نشان دهد اين دو نمونه، ارتباطي به تاثر از زبان عربي ندارد و از ساختمان‌هاي دستوري زبان فارسي است.