برنامه درسي تكليف‌محور؛ رويكردي نوين براي تقويت فارسي‌آموزي

انتخاب مواد درسي مناسب كه برمبناي اصول آموزشي تهيه و تدوين شده باشد، از مهم‌ترين نكات در آموزش زبان است. اين نكته بيش از آنكه مربوط به روش تدريس باشد، اهميت برنامه درسي را نمايان مي‌سازد. اگرچه توجه مدرسان زبان عمدتاً متوجه روش تدريس است، اما بايد توجه داشت كه طرح درس و برنامه درسي همسنگ روش تدريس اهميت دارد (اگر نگوييم مهم تر از روش تدريس است). پيشينه مطالعات مربوط به آموزش زبان حاكي از آن است كه اين برنامه ها در يك سير تكويني قرار داشته و طي چند دهه اخير از حالت صِرف دستوري يا معنايي خارج شده و تعاملي تر شده اند. از ميان برنامه هاي درسي مختلف، برنامه درسي تكليف‌محور به عنوان رويكردي جديد كه فضايي براي كاربرد واقعي زبان توسط زبان‌آموزان فراهم مي‌كند، اخيراً جايگاهي قابل ملاحظه در ميان ديگر رويكرد‌ها و برنامه هاي درسي يافته است. بارزترين ويژگي اين رويكرد توجه هم‌زمان به دستور و معناست كه بر اين ايده استوار شده است كه زبان «نه به هدف برقراري ارتباط» بلكه «از طريق برقراري ارتباط» يادگرفته مي شود. به بياني ديگر، در اين رويكرد، يادگيري زبان براي اين نيست كه زبان آموز بعداً بتواند كاري انجام دهد يا چيزي بگويد، بلكه همه آن كارها را بايد هم‌زمان با يادگيري زبان انجام دهد و بگويد. با توجه به اهميت تهيه و تدوين مواد آموزشي مناسب براي تقويت مهارت-هاي زباني، به ويژه مهارت خواندن، بر مبناي رويكرد آموزشي تكليف‌محور زبان، هدف اين پژوهش، بررسي جوانب مختلف اين رويكرد و معرفي آن به عنوان روش نوين آموزشي براي تقويت درك مطلبِ فارسي آموزان است.