تروريسم و گذار آمريكا از يكجانبه‌گرايي به چندجانبه‌گرايي در سازمان ملل

اين مقاله داراي دو بخش عمده مي‌باشد، بخش اول به بررسي رويه راي دادن آمريكا در مجمع عمومي و نحوه همسوشدن يا هم‌راي‌شدن آن كشور با ديگر كشورها در مجمع عمومي اختصاص دارد كه به‌منظور مشاهده و مداقه يكجانبه‌گرايي آن كشور صورت مي‌گيرد و در اين خصوص از پژوهش‌هاي موردي و كمي استفاده مي‌شود. بخش دوم به مسايل مربوط به تروريسم و مشكلات آمريكا پس از يكجانبه‌گرايي در مورد عراق و به تغيير رويه آمريكا در سازمان ملل مي‌پردازد و در نهايت به مساله تقابل غيرعادي دولت آمريكا با «چندجانبه‌‌گرايي مثبت» دولت‌هاي پيشين آن كشور و در عين‌حال به اهميت كسب مشروعيت و اجازه سازمان ملل حتي براي قدرتمندترين دولت كه رهبرش فعالانه در جستجوي به حداقل‌رساندن محدوديت‌هاي سياسي و حقوقي بين‌المللي بر تصميمات امنيت ملي خود مي‌باشد، اذعان دارد.