اشراف بر ضمير در زندگي ابوسعيد ابوالخير

Awareness of the Self in Abu Saeed’s Life

اشراف بر ضمير، يا فراست، به عنوان يكي از كرامت هاي اهل تصوّف نوعي آگاهي غيبي بر افكار و انديشه هاي دروني مخاطبان است كه در ميان مشايخ صوفيه، بيش از هركس ديگر، در زندگي ابوسعيد ابوالخير از آن سخن رفته است. آن چنان كه از زندگي نامه هاي موجود برمي‌آيد، ابوسعيد از كودكي، داراي هوش و ذكاوت اعجاب انگيز بوده است و در هنگام ارشاد مريدان نيز اغلب با خبر دادن از انديشه‌هاي دروني، افراد مختلف را در شگفتي فرو مي‌برده است. در اين كه او از نوعي توانايي نبوغ‌آميز در درك ذهنيّات آدم ها برخوردار بوده است نمي‌توان ترديدي روا داشت، امّا شماري از اين گونه اشراف بر ضميرها كه به وسيله‌ي او يا مشايخ ديگر انجام گرفته است چندان هم ناشي از غيب داني هاي كرامت‌آميز نيست بلكه ريشه در تيزهوشي‌هاي فردي و چهره خواني و تصادف و توارد و به خودكشيدن دارد.

Great Sufis were said to be capable of some miracles, one of which was clairvoyance or awareness of the self, which made them aware of the thoughts and ideas of the people whom they talked to. Abu Saeed Abu al-Khayr has been frequently reported to have this ability. His biographies show that he was surprisingly clever and intelligent when he was a boy. When he advised his disciples, he made them aware of their thoughts. He was undoubtedly able to read people’s minds, but this abilitywhich was also done by some other sheikhs was not really due to their miraculous foreknowledge; it was because of their intelligence in reading faces and minds.