وحدت اديان از ديدگاه مولانا

Unity of Religion from the Rumi’s Point of View

از نظر عرفا رابطه جهان با خدا، در حكم رابطه اشعه نسبت به خورشيد است و انبيا نيز از نوري واحد سرچشمه مي‌گيرند، اما انسان گرفتار تعيّنات يكي را موسي مي‌بيند و ديگري را عيسي؛ و به سبب حيران شدن در درك كنه دين به تفسيرهاي مختلف روي مي‌آورد و متناسب با ذهن خود در آن مي‌انديشد و با ديگري به نزاع برمي‌خيزد. مولانا نيز انبيا الهي را نايبان خداوند بر زمين مي‌داند و با بيان تمثيل‌هايي از وحدت طريق انبيا سخن مي‌گويد. از نظر وي، رمز وحدت اديان با گذر كردن از قشر ظاهري دين و رسيدن به مغز آن آشكار مي‌شود. به باور مولانا، دين فطري، يا همان توحيد راستين، و نيايش عاشقانه مغز و جوهره اديان است كه توجه به آن انسان‌ها را از تفرقه و نزاع نجات مي‌دهد.