تاثير آموزش خود مراقبتي و مداخلات پيگير بر عملكرد بيماران مبتلا به ديابت نوع 2، مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده

Effect of electronic self-care education and applying continues care on practice in type 2 diabetic patients; a randomized clinical trial

زمينه: شيوع و عوارض بيماري ديابت نوع 2 نشان مي‌دهد كه اين بيماران علاوه بر آموزش‌هاي سنتي، به‌روش جديدي از آموزش خودمراقبتي و پيگيري نيازمندند. روش‌ها: با توجه به معيارهاي انتخاب، 170 بيمار ديابت نوع 2 به‌طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. به‌مدت 3 ماه، گروه شاهد (84 نفر) طبق روال معمول و گروه مورد (86 نفر) به‌صورت الكترونيك، آموزش و پيگيري را دريافت نمودند. قبل و بعد از مداخله، قندخون ناشتا و شاخص توده بدني هر دو گروه اندازه‌گيري و اطلاعات مربوط به عملكرد به‌وسيله پرسشنامه جمع‌آوري گرديد. يافته‌ها: ميانگين نمره عملكرد گروه مورد قبل و بعد از آموزش به‌ترتيب 1/7±1/24 و 5/9±2/32 و گروه شاهد 3/6±4/25 و 6/11±5/24 بود. ميانگين قندخون ناشتا در گروه مورد قبل و بعد از آموزش 2/77±8/223 و 2/55±5/167 و در گروه شاهد 50/64±2/175 و 5/76±3/208 ميلي‌گرم در دسي‌ليتر بود. ميانگين شاخص توده بدني در گروه مورد به مقدار 23/1 واحد كاهش داشت درحالي‌كه در گروه كنترل، افزايش 55/0 را نشان داد (05/0 > P). نتيجه‌گيري: آموزش خودمراقبتي به‌صورت الكترونيك و مداخلات پيگير موجب بهبود عملكرد، ميانگين قندخون ناشتا و شاخص توده بدني در بيماران گروه مورد گرديد.