اثر تجويز مكرر سيانيد به رت برمقاومت قلب مجزا شده حيوان در برابر ايسكمي

The effects of repeated cyanide injection on ratʹʹs heart resistance against ischemia

سابقه و هدف : با توجه به اينكه بيماري‌هاي ايسكمي قلبي يكي از شايع‌ترين عوامل مرگ و مير در دنياي امروز به‌شمار مي‌روند ، شناسايي روش‌هايي كه قلب را در برابر ايسكمي محافظت مي‌كنند، بسيار با اهميت است. مكانيسم هاي تطابقي متعددي در اين خصوص شناسايي شده كه بعضاً توسط مهار متابوليك در سطح سلولي القا گرديده اند. با توجه به اينكه سيانيد يك مهاركننده متابوليك قوي است و موجب مهار آنزيم سيتوكروم اكسيداز و تنفس‌سلولي مي‌گردد، هدف مطالعه حاضر بررسي اين نكته است كه به‌كارگيري سيانيد تا چه ميزان درافزايش مقاومت قلب نسبت به ايسكمي موثر مي‌باشد؟ موادو روش‌ها : مطالعه حاضر به روش تجربي روي رت‌هاي نر بالغ دردو گروه تست و كنترل صورت گرفت. درگروه تست حيوانات روزانه mg/kg 7/1سيانيد پتاسيم را از طريق داخل صفاقي به مدت 35 روز متوالي دريافت داشتند. درگروه كنترل به همان ميزان سالين نرمال تجويز گرديد. سپس قلب كليه حيوانات طبق روش لانگندورف مجزاشدند و هريك سه مرحله كنترل اوليه ، دوره ايسكمي ( با كاهش پرفيوژن به 40% ميزان اوليه ) و بازگشت به پرفيوژن آزاد را گذراندند. براي بررسي آماري از آزمون t جفت‌نشده استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميزان جريان مايع كرونر ، فشار بطن چپ LVP و قابليت انقباضي dp/dt درمرحله اول و همچنين وزن قلب‌ها در دو گروه تفاوت معناداري نداشتند، اما درمرحله ايسكمي درصد تغييرات LVP و dp/dt نسبت به حالت اوليه درگروه‌تست (88/2 ± 8/31 – و53/2 ± 32/44 -) نسبت به‌گروه‌كنترل(19/5 ± 29/55 –و73/4 ± 48/60 - ) به طور معناداري تفاوت داشتند(005/0P < ). در مرحله سوم نيز درصد تغييرات درگروه تست (59/4± 49/11 و 24/4 ± 28/10) به طور معناداري با گروه كنترل (62/7 ± 12/8 – و13/7 ± 19/9 -) متفاوت بود(05/0 P < ) . بحث : اين نتايج حاكي از حفظ مناسب تر عملكرد قلب درطول دوره ايسكمي و بازگشت پرفيوژن آزاد در گروه تست نسبت به گروه كنترل مي باشد كه احتمالاً از طريق تاثير سيانيد در مهار متابوليك و تحريك مكانيسم‌هاي مقاوم‌سازي داخل سلولي‌صورت‌گرفته است . درمجموع به نظرمي‌رسدكه سيانيد عامل مناسبي براي القاي مقاوم سازي قلبي نسبت‌به ايسكمي‌بوده‌است. مطالعات‌تكميلي‌به‌منظور‌روشن‌شدن‌مكانسيم‌هاي دقيق‌سلولي ومولكولي‌دراين‌خصوص‌پيشنهادمي‌گردد