بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر توانمند سازي كارآگاهان پليس آگاهي فاتب

به اعتقاد بسياري از صاحب نظران، توانمندسازي افراد به معني تشويق كاركنان براي مشاركت بيشتر در تصميم گيري‏هايي است كه بر فعاليت آنها موثر است. يعني اينكه فضايي براي افراد فراهم شود تا بتوانند ايده‏هاي خوبي را بيافرينند و آنها را به عمل تبديل كنند. هدف اصلي اين تحقيق بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر توانمند سازي كارآگاهان پليس آگاهي تهران بزرگ و چگونگي تاثير مولفه هاي فرهنگ سازماني بر توانمندسازي كارآگاهان پليس است. روش تحقيق حاضر پيمايشي بوده و جامعه آماري آن را خبرگان پليس آگاهي تهران بزرگ (كارآگاهان و كمك كارآگاهان) تشكيل مي‏دهندكه به صورت تمام شماري بررسي شده‏اند. ابزار پژوهش، دو پرسشنامه استاندارد شامل (پرسشنامه فرهنگ سازماني دنيسون و پرسشنامه توانمندسازي روان‏شناختي نيروي انساني) مي‏باشد. يافته‏ها نشان مي‏دهد كه فرضيه‏هاي چهارگانه: درگير شدن كاركنان در كار، سازگاري، انطباق‏پذيري و كيفيت رسالت يا ماموريت سازمان در توانمندسازي كارآگاهان پليس آگاهي تهران تاثير دارد. تجزيه و تحليل آزمون فريدمن نشان مي‏دهد متغير رسالت بيشترين و متغير انطباق پذيري كمترين تاثير را بر توانمند سازي كارآگاهان پليس آگاهي تهران بزرگ دارد.