تحليل متن نامه اي از تاريخ بيهقي با رويكرد معني شناسي كاربردي

در اين مقاله «نامه سران تگيناباد به امير مسعود» از تاريخ بيهقي به عنوان نمونه اي از نثر برجسته ادب فارسي، با رويكرد معني شناسي كاربردي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. با اين رويكرد در واقع توانش ارتباطي متن، يعني دانش زباني نويسنده، شامل دانش قواعد زباني و چگونگي كاربرد آن قواعد متناسب با موقعيت‌هاي گوناگون ارتباطي بررسي و تفسير مي شود. اين پژوهش با هدف تبيين ظرفيت هاي زباني و نشان‌دادن هنر نويسنده براي برقراري يك ارتباط موفق و اقناع هنري شكل گرفته است. به اين منظور كنش هاي گفتاري و ويژگي هاي متن‌محور و كاربرمحور متن، از طريق طرح بافت موقعيّتي، شاخص ها، جايگزين ها و شناخته ها در كنار همه عناصر زنجيره اي و زبرزنجيري موثر در معنا مورد دقت نظر قرار گرفته است.