تحليل فرهنگ خطرپذيري رانندگان در نواحي درون شهري و برون شهري

عوامل اصلي بُروز تصادفات شامل انسان، وسيله نقليه، جاده و محيط است. از بين اين عوامل، انسان داراي بارزترين نقش مي باشد. پارامترهاي موثر و مهم عامل انساني كه در فرهنگ خطرپذيري و رانندگي موثر هستند عبارت اند از: سن، جنسيت، تحصيلات، محيط و درآمد كه در اين تحقيق مورد بررسي و تحليل قرار گرفته اند. سن و جنسيت دو عامل مهم در تغيير حالات و رفتار راننده است. تحصيلات نيز به صورت مرحله اي و اكتسابي موجب دگرگوني در بهبود كيفيت رانندگي مي شود. اين پارامتر تا حد مشخصي تاثيرگذاري خود را به حداكثر مي رساند و بعد از آن رفتار مشابه اي با مقاطع بالاتر خواهد داشت. محيط نيز به لحاظ روحي و رواني راننده را تحت تاثير خود قرار خواهد داد. درآمد افراد موجب ارتقا كيفيت زندگي و در نتيجه افزايش سطح سواد و فرهنگ آنان مي شود. مصرف مواد مخدر نرخ خطرپذيري راننده و بُروز حوادث را بخصوص براي جوانان و افراد ميان سال افزايش خواهد داد. نتايج اين تحليل نشان مي دهد كه رانندگي با سن ميان سالي و تجربه كافي رانندگي، چه مرد و چه زن، با سطح تحصيلات ايده آل در محيطي ايمن و شرايط جغرافيايي و جاده اي آرماني و درآمد كافي از فرهنگ و رفتار بسيار مناسب در رانندگي برخوردار باشد. بنابراين، تلاش همگاني در جهت افزايش سطح تحصيلات، ايجاد محيطي مناسب و درآمدي درخور شآن افراد را م يتوان تلاشي موثر در جهت بهبود فرهنگ ترافيك و رانندگي ايمن با حداقل خطرپذيري ارزيابي كرد