پيشگيري محيطي از جرايم شهري

Environmental Crime Prevention of Urban Crimes

امروزه، نظريه پيشگيري از جرم از طريق طراحي محيطي، يكي از ديدگاه‌هاي پذيرفته‌شده در كاهش ميزان جرايم شهري و نيز تسهيل كشف و پيگرد آن‌ها محسوب مي‌شود. محيطي كه انسان در آن زندگي مي‌كند يا به هر دليل در آن قرار مي‌گيرد، يكي از عوامل موثر در وقوع بزهكاري است؛ به‌‌طوري‌كه نظريه‌پردازان، شخصيت و موقعيت را مكمل يكديگر در يك تصميم‌گيري (براي مثال، بزهكاري) مي‌دانند. هدف اين مقاله، بررسي نظريه‌هاي محيطي (وضعيت‌مدار) و روان‌شناختي رابطه ميان شخصيت و وضعيت در ارتكاب بسياري از جرايم است. اين مقاله يك بررسي توصيفي به شمار مي‌رود و در آن مطالعات آماري انجام نمي‌‌شود.

Today, the theory of crime prevention through environmental design is an accepted viewpoint in reducing urban crimes and facilitating the discovery and investigation of them. In what happens as crime, where one lives or resides is of great importance. Therefore, the scholars believe that character and situation are complementary elements in decision making about crime. The aim of the article is to study environmental (situational) and psychological theories explaining the relationship between character and situation in crime commission. The article is a descriptive study, and includes no statistical analysis.