شيوع آنمي فقر آهن در زندان مركزي مشهد

Prevalence of iron deficiency anemia in the central prison of Mashhad

زمينه و هدف: كم خوني يك مشكل عمده جهاني است كه بر بازده كاري افراد اثر نامطلوب دارد. با توجه به اينكه زندان يك محيط بسته است و دريافت غذايي زندانيان وابسته به رژيم غذايي آنها است، شيوع كم خوني در زندان مركزي مشهد مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش كار: مطالعه از نوع توصيفي است كه در آن 435 نفر (48 زن و 387 مرد) از افراد محبوس در زندان مركزي مشهد بطور تصادفي انتخاب شدند. پرسشنامه‌اي شامل نوع مواد غذايي دريافتي، جنس، سن، وضعيت قضايي و نوع جرم تكميل گرديد. از افراد انتخاب شده ابتدا يك نمونه خون ناشتا گرفته شد، سپس ميزان هموگلوبين، فريتين و آهن اندازه گيري گرديد. اطلاعات حاصله با نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: بطور كلي 6/5 درصد زندانيان از كم خوني براساس هموگلوبين و هماتوكريت رنج مي‌برند. كم خوني براساس فريتين در زنان بيش از مردان بود و اين اختلاف نيز به لحاظ آماري معني دار بود (001/0 P < ). كمبود آهن در خانمها بطور بارزي بيشتراز آقايان بود. نتايج نشان داد كه با افزايش سن شيوع آنمي نيز بيشتر مي‌شد. نتيجه گيري: مطالعات انجام شده گوياي اين مطلب است كه كم خوني فقر آهن در ميان زندانيان زندان مركزي مشهد شيوع در حد متوسطي دارد. با توجه به آثار متعدد جسمي و روحي آنمي فقر آهن، توجه بيشتر مسيولان مربوطه به دريافت كافي ريز مغذي‌ها توصيه مي‌شود.