مقدمه‏اي بر تحليل سياست خارجي

An Introduction to Analysis of Foreign Policy

چكيده تحليل سياست خارجي دولت‏ها در عرصه بين‌المللي، يكي از مباحث اصلي علوم سياسي و روابط بين‏الملل است. تا كنون، در زمينه تحليل سياست خارجي كشورها، نظريه‌ها و ديدگاه‌هاي مختلفي مطرح شده است. در ابتدا، رويكردهاي مهم تحليل سياست خارجي، تحت تاثير جريان‌ واقع‌گرايي بودند. با بروز انقلاب در علوم رفتاري، سه ديدگاه خاص در حوزه تحليل سياست خارجي به وجود آمد كه از آنها با عنوان فرايند تصميم‏گيري در سياست خارجي، سياست خارجي مقايسه‏اي، و محيط رواني سياست خارجي ياد مي‌شود. با پيدايش و گسترش ديدگاه پسااثبات‌گرايي در علوم اجتماعي و به ويژه در روابط بين‌الملل در حوزه تحليل سياست خارجي كشورها، سه رويكرد جديد، يعني رويكردهاي نهادمحور، رويكردهاي جامعه‏شناسانه و رويكردهاي فرهنگ و هويت‏محور به وجود آمدند كه اصول و محورهاي هر كدام از آنها به اختصار تشريح شده است. در نهايت، تلاش شده امكان و چگونگي برقراري پيوند بين اين رويكردها مورد ارزيابي قرار گيرد.