تحليل فضايي مخاطرات محيطي و بحران هاي بوم شناسي در ايران

The Spatial Analysis of the Environmental Risks and Ecological Crises in Iran

چكيده ساختارهاي سياسي، فرهنگي و اقتصادي جوامع، نقش فزاينده‏اي در تحولات بوم‏شناسي يافته اند. داده ها و يافته هاي موجود گوياي فزايندگي دامنه مداخلات انساني در فروسايي و تخريب محيط زيست محلي و كروي است. پيامدهاي ويرانگر اين مداخلات، امنيت انسانيِ گستره اسكان بشر را به چالش كشانده و بحران محيط زيست را در جايگاه يكي از مصاديق امنيتي چندلايه بركشيده و تعادل محيط را آشفته كرده است. در ايران، روند تخريب محيط زيست در طول چند دهه اخير افزايش بي‏سابقه اي يافته، به گونه اي كه در بسياري از موارد، كشورمان پيشگام ديگر كشورهاست. بيشتر اين آمارها محصول برآيند موقعيت جغرافيايي و توپوگرافي سرزمين ايران، كم توجهي به نقش جستار پايداري محيط در طراحي واجراي سازه ها و فضاها، ناآگاهي عمومي و كم توجهي سازمان هاي دولتي است. به نظر مي رسد تداوم اين وضعيت، دست كم در دو دهه آينده، كشور را با چالش هاي امنيتيِ محيط‏محورِ پرهزينه و زمان بر رويارو خواهد كرد كه از پايداري و ثبات نيز برخوردار هستند.