نسبت امنيت انساني و توسعه پايدار

Relationship between Human Security and Sustainable Development

چكيده دو پارادايم امنيت انساني و توسعه پايدار، پس از پايان جنگ سرد و با پيش‏گامي ارگان‏هاي سازمان ملل طرح شده‌اند. طرح دو پارادايم مذكور، نشان از آن دارد كه محققان و پ‍‍ژوهش‏گران مطالعات امنيت ملي، در پارادايم‌هاي سابق كاستي‏هايي مشاهده مي‌كردند. از اين‏رو، در نگاهي دقيق‌تر، معلوم مي‌شود هر دو پارادايم از موضوعات مشابهي انتقاد و راه‌حل‏هاي مشابهي مطرح مي‌كنند. بنابراين، بين آنها هم‏پوشاني‏ها و شباهت‏هاي قابل توجهي ديده مي‌شود؛ از جمله اينكه هر دو بر ستون‏هاي مشترك جامعه،اقتصاد و محيط زيست با تاكيدات متفاوت تكيه مي‌كنند. در نوشتار حاضر، پس از بررسي محتواي دو پارادايم مذكور، درس‏هايي كه آن دو مي‌توانند از يكديگر بياموزند، مطرح شده و استدلال مي‌شود كه به دلايل فوق مي‌توان آنها را در پارادايم واحد و جامع تركيب كرد، پارادايمي كه احتمالاً مي‏تواند عنوان «امنيت انساني پايدار» داشته باشد.