آموزش كارآفريني دانشگاهي و نقش آن در ايجاد و توسعه‌ي شركت‌هاي كوچك و متوسط(SMEs) دانش بنيان

از آنجا كه دانشگاه‌ها به‌عنوان متوليان اصلي تربيت و پرورش منابع انساني متخصص در جامعه، نقش اساسي دارند، توجه به مقوله‌ي كارآفريني دانشگاهي به توسعه‌ي بهتر اين امر كمك مي‌كند. شايد تغيير رويكرد دانشجويان و دانش آموختگان از كارجويي به كارآفريني به سبب درك اين مطلب است كه در دنياي امروز دانش آموخته‌اي نسبت به سايرين داراي مزيت رقابتي است كه پا را از حوزه‌ي دانش و محفوظات خود فراتر گذاشته و در حل مسايل عملي آن محدوده‌ي تخصصي، مهارت داشته و موفق عمل كند. به همين دليل است كه آموزش كارآفريني در دو حالت ساخت يافته با برنامه‌هاي آموزشي گوناگون و گاهي با صرف وقت زياد يا كارگاه‌ها و سمينارهاي آموزشي كوتاه‌مدت مورد توجه بيشتري قرار مي‌گيرد. دانشگاه مي‌تواند و انتظار مي‌رود كه با تكيه بر رسالت اصلي خود يعني آموزش و پژوهش، مسير كاربردي نمودن و بهره‌برداري از قابليت‌هاي ايجاد شده در دانش آموختگان را از طريق ايجاد SME هاي دانش بنيان هموار و رشد مداوم دانشگاه، صنعت، دولت و ساير بخش‌هاي جامعه را در همه‌ي زمينه‌ها عينيت بخشد. براي دست‌يابي به اين منظور به نظر مي‌رسد بايد تغييراتي در نوع و روش آموزش و نحوه‌ي تعامل دانشگاه با صنعت انجام شود.