تبيين نقش تحقيق و توسعه كارآفرينانه مبتني بر ترجمان دانش در موفقيت انتقال فناوري كشاورزي

هدف مقاله حاضر شناسايي نقش ترجمان دانش در شكل گيري ابعاد تحقيق و توسعه كارآفرينانه به عنوان يكي از شاخص‌هاي مهم موفقيت انتقال فناوري بود. تحقيق به روش تحليل همبستگي و از نوع تحليل ماتريس كوواريانس - واريانس انجام شد. جامعه‌ آماري شامل 2768 نفر از اعضاي هيات علمي و محققان مراكز و ايستگاه‌هاي تحقيقاتي وابسته به وزارت جهاد كشاورزي بود كه براي نمونه گيري از هر منطقه جغرافيايي كشور يك استان به تصادف انتخاب و از بين آن‌ها به صورت تصادفي و با رعايت انتساب متناسب 320نفرانتخاب شدند. براي سنجش روايي آن از روش روايي تشخيصي با استفاده از شاخص AVE استفاده شد كه حداقل آن 81/0محاسبه گرديد كه بيش‌تر از مقدار قابل قبول 5/0 است. براي تعيين پايايي از روش پايايي تركيبي(CR) استفاده شد كه حداقل مقدار آن 85/0 محاسبه شد كه بالاتر از مقدار قابل قبول 6/0 است. مقدار آلفاي 82/0 براي ابزار تحقيق نيز حاكي از پايايي آن بود. براي آزمون فرضيات از الگوي يابي معادلات ساختاري بهره گرفته شد. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه در بين ابعاد ترجمان دانش، دانش محققان درباره" توان بالقوه پذيرندگان فناوري" بيش‌ترين نقش را در شكل گيري آن دارد. از بين ابعاد ترجمان دانش "آگاهي محققان از محيط " با 40/0 بيش‌ترين اثر و در رتبه‌هاي بعدي "مستند سازي دانش" با 3/0 و "آگاهي درباره توان بالقوه پذيرندگان فناوري" با 11/0 ، نقش معني داري را در شكل گيري تحقيق و توسعه كارآفرينانه و انتقال موثر فناوري كشاورزي دارند.