بررسي اثربخشي آموزش هاي حرفه اي بيمه بر عملكرد كاركنان شركت هاي بيمه از نظر مهارت هاي كارآفريني(مطالعه موردي: استان اصفهان)

هدف اين مقاله بررسي رابطه‌ي بين آموزش هاي حرفه اي بيمه با مهارت‌هاي كارآفريني (شخصي، مديريتي و فني) و ارايه‌ي راهكارهاي عملي براي تقويت آموزش حرفه اي كاركنان بيمه مي‌باشد. اين تحقيق از نوع كاربردي و با روش توصيفي- پيمايشي انجام شده است. جامعه‌ي آماري شامل 1600 نفراز كاركنان بيمه در استان اصفهان در سال 1388 مي-باشد كه حجم نمونه‌ي آماري با استفاده از فرمول كوكران تعداد 301 نفر برآورد و با روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. ابزار تحقيق پرسش‌نامه‌ي محقق‌ساخته با ضريب آلفاي كرونباخ 84 درصد است. براي سنجش فرضيه‌ها از آزمون t براي نمونه هاي وابسته، آزمون كراسكال- واليس و آزمون t براي نمونه هاي مستقل استفاده شد. يافته ها نشان داد كه مهارت هاي كارآفريني كاركنان بيمه بر حسب آموزش هاي دانشگاهي و آموزش هاي ضمن-خدمت متفاوت است. هم‌چنين مهارت هاي شخصي و مديريتي كارآفريني كاركنان بر مبناي نوع فعاليت شان متفاوت مي باشد اما تفاوت معني داري بين مهارت هاي فني كارآفريني كاركنان مشاهده نشد. نتيجه‌ي ديگر اين‌كه بين عملكرد كاركنان آموزش ديده در رشته‌ي مديريت بيمه و در رشته‌هاي ديگر از نظر مهارت هاي كارآفريني تفاوت معني داري وجود ندارد. نتايج به‌دست آمده از اين پژوهش، دليل روشني بر اهميت آموزش حرفه اي مهارت-هاي كارآفريني كاركنان بيمه است.