عوامل موثر در فقدان توسعه راه‌هاي تجاري فارس از آغاز جنگ جهاني اول تا پايان جنگ جهاني دوم

دو جنگ جهاني، كه طي سال‌هاي 1293-1324ش/1914-1945م رخ داد، عواقب وخيم و مخربي را هم بر كشورهاي محور و هم بر كشورهاي دور از صحنه جنگ مانند ايران، بر جاي گذاشت. در زمان احمدشاه حكومت مركزي ايران در برقراري ثبات و امنيت در كشور ضعيف و ناتوان بود؛ به‌ويژه در مناطق جنوبي و فارس به علت دوري از مركز و حضور نيروهاي بيگانه و راهزني و خودسري ايلات كه اين مسيله شدت و وضوح بيشتري داشت. با روي كار آمدن رضاشاه و اقداماتي كه از سوي حكومت جديد صورت گرفت، وضعيت امنيتي كشور و فارس بهبودي نسبي يافت، هرچند كه نارضايتي هايي وجود داشت. اين پژوهش برآن است تا به بررسي عواملي بپردازد كه منجر به عدم ثبات و اقتدار سياسي ايالت‌ فارس مي شد كه به تجارت آن نيز آسيب مي رساند.