تاثير روش تدريس و وضع ظاهري اساتيد بر خواب آلودگي دانشجويان

چكيده: امروزه دانشگاه‌ها با امكانات آموزشي مناسب و بهره‌گيري از اساتيد متخصص درجهت تربيت دانشجوياني متخصص و متعهد تلاش‌ مي‌نمايد؛ ولي اگر دانشجويان هوشياري و توجه لازم را در كلاس درس نداشته باشد، تمام اين زحمات به هدر مي رود. مقاله‌حاضر به‌بررسي علت خواب‌آلودگي دانشجويان به‌عنوان يكي از عوامل بي‌توجهي در كلاس پرداخته و سعي نموده است تا تاثير روش تدريس اساتيد و وضع ظاهري آنان را بر اين مقوله بسنجد. در اين راستا 2 فرضيه استخراج كه به روش پيمايشي و با طراحي ‌پرسش نامه محقق ساخته، كه توسط 352 دانشجوي جامعه نمونه تكميل شد، آزمون گرديد و اين نتايج به دست آمد: 8/27% دانشجويان تاحد زيادي در كلاس ها خواب آلود هستند. در هنگام روش سخنراني 72% دانشجويان، در روش حفظ و تكرار 48% و در شيوه پرسش و پاسخ 4/9% از دانشجويان خواب آلود هستند. صداي متنوع استاد از خواب آلودگي 6/36% جلوگيري مي كند و 4/69% تجربه بالاي استاد را مانع خواب-آلودگي مي دانند. وضع ظاهري استاد 5/39% در جلوگيري از خواب آلودگي دانشجويان موثر است.