بررسي اثر روش‌هاي مختلف خاك‌ورزي بر روي عملكرد ماشك بهاره رقم مراغه در تناوب با غلات در شرايط ديم

اين آزمايش، براي تعيين روش مناسب خاك‏ورزي و كاشت علوفه در اراضي ديم با 6 تيمار در 3 تكرار به مدت 4 سال زراعي براساس طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي در تناوب گندم- علوفه در ايستگاه تحقيقات كشاورزي ديم مراغه اجرا ‌شد. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از: T1= شخم با پنجه‌غازي در پاييز + كاشت با خطي‌كار در بهار، T2= جمع‌آوري كاه و كلش در پاييز + كاشت مستقيم با خطي‌كار در بهار، T3= شخم با گاوآهن بدون صفحه برگردان در پاييز + استفاده از هرس بشقابي در بهار و كاشت با خطي‌كار در بهار، T4= شخم با گاوآهن قلمي در پاييز + استفاده از هرس بشقابي در بهار و كشت با خطي‌كار در بهار، T5= دستپاشي كود و بذر و استفاده از شخم با گاوآهن برگرداندار در بهار (شاهد)، T6= شخم با گاوآهن قلمي در پاييز + دست‌پاشي كود و بذر در بهار و مخلوط كردن با هرس بشقابي. نتايج نشان داد كه اثر تيمارهاي آزمايشي در سطح احتمال 1 درصد بر روي عملكرد علوفه تر و علوفه خشك معني‌دار بوده و تيمار T4 با 5393 و 3190 كيلوگرم در هكتار به ترتيب بيشترين عملكرد محصول را به خود اختصاص داد و تيمار T5 داراي كمترين عملكرد (4643 و 2646 كيلوگرم بر هكتار) علوفه بود. عملكرد كاه و كلش نهايي و دانه توليدي نيز در بين تيمارهاي آزمايشي در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معني‌داري نشان داد و تيمار T4 به ترتيب با 3245 و 1121 كيلوگرم در هكتار بيشترين عملكرد را داشت و تيمار T5 با دارا بودن 2749 و 707 كيلوگرم در هكتار داراي كمترين عملكرد بود. اثر سال بر عملكرد علوفه تر، علوفه خشك، كاه و كلش و دانه توليدي در سطح احتمال 1 درصد معني‌دار بود و از نظر درصد رطوبت وزني موجود در خاك در بين تيمارهاي آزمايشي در سه عمق نمونه برداري در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معني‌دار مشاهده گرديد. به طوري‌كه تيمار T4 در هر سه عمق نمونه‌برداري نسبت به ساير تيمارها برتر بوده و به ترتيب داراي 90/24، 67/26 و 04/28 و تيمار T6 داراي 92/18، 18/19 و 87/20 درصد رطوبت وزني بود.