رويكرد التفاتي به ادراك حسي

هدف از مقاله حاضر بررسي نظريه التفاتي در باب ادراك حسي است. اين نظريه تلاشي براي ارايه تبييني از ادراك حسي است كه درصدد است افزون بر موارد ادراك حسي غيرواقعي ارتباط ذهن با عين در ادراك حسي واقعي را نيز توجيه كند. در اين نظريه، ادراك حسي، اعم از واقعي و غيرواقعي، عبارت است از يك حالت ذهني التفاتي كه بازنمودي را عرضه مي كند. با اينكه اكثر التفات گرايان متعلق تجربه حسي را شي فيزيكي مي دانند اما در نظر آنان شي فيزيكي در تحقق ادراك حسي ضرورتي ندارد و به بيان ديگر، ارتباط ذهن با عين شرط لازم شكل گيري ادراك حسي نيست. بنابراين، مي توان نتيجه گرفت كه تبيين التفات گرايانه از ادراك حسي، با اين فهم شهودي كه حواس مي توانند جهان فيزيكي را بر فاعل شناسا عرضه كنند، هماهنگ نيست و از اين رو، با نوعي شكاكيت قابل جمع است.