نظر علامه طباطبايي در باب تمايز وجود و ماهيت و نقش آن در تقرير برهان صديقين

در فلسفه و عرفان نظري متاثر از ديدگاه هاي مختلف، در باب رابطه وجود و ماهيت تقريرات متفاوتي از برهان صديقين ارايه شده است. بر اين اساس ابن سينا با مبنا قرار دادن تمايز متافيزيكي وجود و ماهيت و شيخ اشراق با انكار اين تمايز و بر اساس نظريه انوار و ملاصدرا بر مبناي تقدم وجود بر ماهيت و وحدت تشكيكي به اثبات وجود حق تبارك و تعالي مي پردازند، اما هيچ يك از اين براهين نتوانسته اند وجود حق تعالي را به عنوان اولين مسيله فلسفي به اثبات برسانند. علامه طباطبايي با اتخاذ مبناي جديدي در باب رابطه وجود و ماهيت با استفاده از اصل واقعيت (=وجود) كوتاه ترين راه را براي اثبات خدا پيموده است. اتكاي برهان علامه بر مبناي فوق ثمرات گرانبهايي چون اثبات واجب به عنوان اولين مسيله فلسفي و .. را به بار آورده است.