تاثير نمود فعل بر تظاهر "را" در جمله

The Effect of Aspect on the Appearance of "ra"

افعال متعدي در زبان فارسي به لحاظ تظاهر « را » همراه مفعول آنها عملكرد متفاوتي دارند ( طبيب‌زاده ،1385 ). در اين نوشتار نگارنده در پي يافتن پاسخ به اين سوال است كه آيا اين تفاوت عملكرد افعال متعدي، ارتباطي به مشخصه معنايي نمود فعل دارد يا خير. به اين منظور پيكره‌اي متشكل از 40 فعل متعدي زبان فارسي با پيروي ازطبقه‌بندي وندلر( 1967؛ 1957 ) و با استفاده از مشخصه‌هاي روستين( 2004 ) بر اساس نمود طبقه‌بندي شد. سپس ارتباط تفاوت رفتار اين افعال به لحاظ تظاهر« را » با طبقه آنها بر اساس نمود بررسي شد. نتيجه بررسي اين رابطه را تاييد كرد و نشان داد مفعول افعال غايتمند ، حصولي و فعاليتي مي‌تواند همراه با « را » يا بدون آن به‌كار رود ولي مفعول افعال ايستا الزاماً همراه با « را » به‌كار مي‌رود. نتيجه آن كه تفاوت رفتار افعال متعدي به لحاظ تظاهر « را » به همراه مفعول آنها بر اساس مشخصه نمود افعال قابل تبيين است.

Persian transitive verbs act differently in terms of the appearance of "ra" with their object (Tabibzade, 1385). In this paper, the author is to answer the question whether or not there is any relationship between the different behavior of transitive verbs and their aspect as a semantic feature. For this purpose, forty Persian transitive verbs have been listed and classified according to Vendler (1957;1967) and Rothstein (2004) and using classification aspect. Furthermore, the different behavior of these verbs in terms of the appearance of "ra" and whether it is related to their aspect-based classification is studied. The result of this research confirmed the relationship, and showed the object of accomplishment, achievement and activity verbs can be used with "ra" or without it, but the object of state verbs necessarily must be used with "ra". So the different behavior of transitive verbs in terms of the appearance of "ra" with their object can be explained according to their aspect.